ว้าว งานใหม่ แต่สถานที่เดิมๆ อิอิ

เบื่อๆ อ่าเมื่อกี้เขียนไปแล้วหล่ะ แต่ลบมาเขียนใหม่ ไม่มีแก่นสารอะไรหรอก ช่วงนี้กอล์ฟก็ยังเป้นกอฟอยู่หน่ะนะ เหมือนเคยชิวบ้างอะไรบ้าง เมื่อต้นเดือนได้เริ่มงานที่ใหม่แล้ว เป็นรับ-ส่งลูกค้าต่างชาติ ภาษาในวงการเรียกว่า Transfer Mans คือรับลูกค้าตามที่เจ้าของงานมอบหมาย เช่นวันนี้รับจากสนามบินส่งโรงแรมอะไรแบบนี้ หรือรับจากโรงแรมไปส่งสนามบิน งานไม่ยากครับ แต่ภาษาไม่ได้เลย ย้ำนะ ถ้าภาษากากมาก หรือไม่ได้เลยนั่นคือความวิบัติของอาชีพนี้ ความสนุกของอาชีพนี้หรอ คือเราได้เจอลุกค้าตลอดเวลาฮะ แน่นอนต้องใช้ภาษาพูด และยิ่งกว่าแน่นอนเป็นที่สุด ผมต้องใช้ภาษามือด้วย !!! ก็ยังมีคนน่าจะถามว่าอาชีพนี้ได้เงินเยอะไหมขอตอบเลยฮะ ว่าแค่พออยู่พอกินแบบใช้หนี้สินพอเพียงไปเดือนๆ ไป ได้เงินพิเศษอะไรอีกไหม ? ก็ไม่ต้องหวังน่าจะดีกว่าฮะ ทิป ลืมไปเลย อิอิ แค่เขามาเที่ยวบ้านเราเช่นนี้ก็โคตรดีแค่ไหนแล้ว งานแบบนี้ไม่เวลาพักผ่อนไม่แน่นอนครับ หยุดไม่เป็นเวร่ำเวลาครับ บางวันงานก็เริ่มเช้าๆ ที่เคยเจอก็ตีสี่ครึ่งแล้วยาวๆ ถึงงานสุดท้ายสามทุ่มกว่าๆ ยังถือว่ามีโชคอยู่บ้างได้หยุดในวันถัดไป แต่ถ้าได้ทำช่วงหน้า ไฮซีซั่นน่าจะมีต่อแบบว่าทำงานไปหลับไปในหน้าที่ น้ำมูกน้ำหูน้ำตาไหลกันไปเลย อิอิ    เมื่อวานก็มานั่งคิดอ่าว่าเดี๋ยวนี้เริ่มชินกับการอยู่คนคนเดียวทำอะไรคนเดียวได้สบายๆ กินข้าว ดูหนัง ปั่นจักรยาน ไปซื้อของ เก็บของหนีน้ำท่วม ? ก็กลัวเหมือนกันว่าแก่ตายจะมีคนมางานเผาหรือมีใครจะจัดงานให้ไหม เมื่อวันก่อนก็เลยลองนัดเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยมาลัย ซึ่งหล่อนเองก็พักห้องเช่าอยู่ระแวกบ้านผม แต่ได้เจอกันน้อยมาก เพราะหน้าที่แต่ละคนให้เวลามาไม่เคยพอทำให้เราไม่เคยเจออีกเลยหลังจากรับปริญญาหน่ะ เออเจออีกทีหนูเบญเปลี่ยนไป จากสภาพบ้านๆนี่เหมือนสาวในเมืองแล้ว ทิ้งภาพในอดีตไปหมดเลย เรานัดเจอที่ร้านผัดไทหน้าปากซอย เป็นไงสวีทดีมะ คนนึงผัดไท คนนึงก็หอยทอดแต่ไม่ใส่หอย !!! บ๊ะเจ้า กอฟเลยบอกไปว่าวันหลังก็สั่งแป้งทอดกับถั่วงอกน่าจะเข้าท่ากว่านะคะ ถึงหล่อนกินเข้าไปก็ไม่ได้ทำให้อ้วนเลย T^T แบบว่าเราว่าเราผอใแล้วนะ หนูเบญผอมแบบว่าเราแพ้ราบคาบ เรื่องมากมายเหมือนฟิล์มย้อนหลังได้ฉายหมดเลย ผมคิดว่าเรื่องการใชีชีวิตคู่ของเขา เขาทำถูกนะ ถึงแม้จะไกลกัน แต่ก็ไม่คิดมีคนอื่น แล้วก็ไม่พยายามไปวาดเขาใส่หัวคนอื่น เราเป็นอีกคนที่ยังคงเหลือความเชื่อแบบนี้อยู่ หลังจากเสร็จธุระ ผมก็เลยไปส่งเธอที่หน้าแยก ที่เดินไปอีกสามสี่ก้าวก็ถึงที่พักเธอแล้ว บอกลาสั่นแล้วก็ก้างต่อไปในใจผมมีรอยยิ้ม ถึงบ้านเบญก็ยังโทรมาถามว่าระหว่างที่ผมเดินเข้าซอยบ้านไม่โดนใครชวนไปปล้ำหรอ ผมยิ้มก่อนที่จะบอกในสายไปว่า จริงๆ เราเองก็หาหน่ะ แต่ไม่มีผู้ที่สนใจจะ Featฯ ด้วยเลย ฮ่าๆ ฮาๆเสร็จก็วางไป พอนั่งที่โต๊ะทำงาน ก็คิดได้ว่าเหนื่อยนะ แต่หิวเบียรืเลยโทรไปชวนเพื่อนเลิฟ ที่เหลืออยู่คนเดียวแล้ว ตุ้ย นั่นเอง มันก็รับปากว่าเสร็จธุระเดี๋ยวโทรกลับ แต่จนแล้วจนรอด ผมก็เผลอปิดไฟนอนตั้งแต่มุ้งไหนก็ไม่รู้ รู้สึกตัวอีกที ปลาโทรมารอบนึงก็ไม่รับเพราะง่วงได้อารมณ์เต็มที่ ฮ่าๆ สักเที่ยงคืนมั้งก็จัดมาอีกสายนึงเลยได้คุยสองคำ ปลาถามว่าทำไร นอนอยู่หรอ เราตอบว่า อืม เขาก็เลยบอกวาง ไง สองคำใช่มะ ฮิ ฮิ คิดว่าเรื่องกอล์ฟมันจะดำเนินแบบนี้ไปอีกสักพักใหญ่ๆ ไม่น่าจะมีอะไรน่าตื่นเต้นแค่แวะมาบอกว่า

ได้งานใหม่

ยังไม่ลืมเพื่อนเก่า

เจอเพื่อนใหม่ ในสังคมเดิม

ชอบกินเหล้า

แล้วก็สำคัญมากรักเพื่อนเก่า เก่าคนเดิมแต่ไม่ได้จมอยุ่กับวินาทีนั้น ผมจมกับความสุขแทน ไปที่ไหนไม่มีเธอมาลอยหน้าเหมือนเคยอีกแล้ว ต่างกันนิดหน่อยตรงที่ ผมจะต้องพยายามคิดถึงก่อนภาพของเธอจะลอยขึ้นมา ซึ่งต่างกับเมื่อก่อนตรงแค่ ตื่นขึ้นมามันมีหน้าเธอเลยจนกระทั่งฉันต้องหลับก็เท่านั้นเอง ในหัวผมมีไฟดิสโก้หมุนเบาๆ ตอนนี้เปิดเพลง อันเทอเนทีฟ แต่ซาวน์ ร๊อคแอนด์โรลมากเลย งงๆ อยู่กว่าตูฟังเพลงอะไรอยู่ ฮ่าๆ จบรายงานเล่มนี้ผมว่าต้องโดนเหล้าพวกว๊อดก้าสักขวด สักขวดไหมครับ คุณไดอารี่ย์

 

Hello unknow bro !!!